YaLaNSıN SEN...

İnsanlarla alay eden kimseler var ya,


kıyamette onlardan birine cennetten bir kapı açılır.


“Haydi gel” denilir.


O kişi, kapının önüne varınca, kapı yüzüne kapanır.


Sonra başka bir kapı açılır.


“Haydi gel!”denilir.


O kapıya da ümitle koşar.


Fakat yanına varınca, o kapı da yüzüne kapanır.


Ve böylece, kapı açılıp kapanma durumu sürüp gider.


Nihayet, kişiye cennetten gerçek bir kapı açılır.


“Haydi gel, bu sefer gir!” denilir.


Ama adam, yine suratıma kapatılır endişesiyle, bu açık kapıya yanaşmaz.


(Alaycılığın cezasını, bu şekilde alaya alınarak bulur.)

Gittiğine inanmak istemezki gözlerim
Mademki gitmedin ne bu gözyaşları derse biri ne cevap veriririm
Dudaklarımı ıslatan yağmur bir daha yağsa nasıl yalnız ıslanırım
Giderken hiç düşünmedin mi?
Sabah odama gelse güneş sensiz nasıl uyanırım
Hep korktuğumuz ölüm hani ikimizi birden götürecekti
Şimdi gelse tutsa kolumdan ben nasıl giderim...! ! !

Fakir ve Kör
--------------------------------------------------------------------------------


Kibirli ve zengin birisi kapısına gelen bir fakire bir şey vermediği gibi, onu hem paylar hem de kapıyı yüzüne kapatır.. Zavallı fakir içlenir; bir tarafa çekilir ve oturur, ağlamaya başlar.. Bir kör, onun ağlamalarını duyar. Kalkar yanına gelir, niçin böyle üzgün olduğunu, ağladığını sorar.

Fakir olanı biteni anlatır.

Kör, teselli vererek, üzülmemesini, kendi evine gelmesini, evinde kalmasını, ekmeğini çorbasını kendisiyle paylaşmasını ister ve ısrarda eder. Fakir onun içtenliği ve ısrarı karşısında kabul eder, onunla gider.

Kör ona karşı çok güzel bir konukseverlik gösterir. Fakirin, hem karnı doyar hem de gönlü hoş olur. Gönlü öyle hoş olur ki, o hoşnutluk içinde:

- Sen bana evini açtın, sen bana gönlünü açtın, Kadir Mevlamda senin gözünü açsın, diye dua eder.

Gece olur, körde bir gariplenir bir gariplenirki, o gariplik içersinde gözünden birkaç damla yaş damlar, gözleri birden açılır. Görmeğe başlar.

Körün görmesi ile ilgil i haber bir anda şehirde yayılır. Yer yerinden oynar. Bu haberi onu kapısından kovan, kovmakla kalmayan taş yüreklide duyar. İşin doğruluğunu anlamak için gözü açılan şahsa gelir:

- Çok şanslıymışsın. Gözün nasıl açıldı, kim açtı.

- Hey! seni gidi gafil seni, sen nasıl bir adammışsınki, öyle bir mübarek zatı azarladın, üzdün, yüzünü yıktın. devlet kuşunu bıraktın, baykuş ile meşgul oldun. Gözümün kapısını, senin yüzüne kapıyı kapattığın o kimse açtı.

- Desene kendime yazık ettim, öyle bir doğanmışki öyle bir devletmiş ki, kıymetini bilemedim, bana değil sana nasip oldu, ben avlayamadım sen avladın, der ve kıskançlıkla parmağını ısırır.

Dişini sıçan gibi hırsa batırmış kimse koca doğanı nasıl avlayabilir? İyilerin bastıkları toprak dermandır, göz açar. Ancak gönül gözü kör olanlar o dermandan gafildirler, kıymetini ne bilsinler.
,*,*,*,*,*,*,*,*,**.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.
gonul guzunuz acık olsun
sevgıyle kalın hayırlı gunler dılerım
*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*..*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.
.-.--.-.-.-.--.-
isyankarr
-..--.-.-.-.-.

Rabbim Cuma hürmetine, amellerimize ihlas, gönlümüze huzur, hastalıklarımıza şifa nasip eylesin.
Hayatımızın en hayırlı anında, şehadet şerbeti ile huzuruna alsın. Kendisine layık kul, Efendimiz sav layık ümmet eylesin.


Şuurlu, ötelere açık, tefekkür yamaçlarında dolaşıp, Esmayı seyre dalıp, Rabbine teslim olan kullarından eylesin.